حاج عمران نگاه تندی به دخترش انداخت و گفت: _آدم فقط توی خونه ی خودش راحته؟ _آخه خونه ی عزیز جون هم خونه ی خودشه، شاید خودش دوست داره یه مدت پیش عزیزجان بمونه. پیرمرد اخم‌هایش را در هم کشید: _این فضولی ها به تو نیومده،من نظرت رو نپرسیدم فقط گفتم امشب میریم دنبال آسِنا سودابه جا خورد و سرش را پایین انداخت و دیگر چیزی نگفت. خانه در سکوت فرو رفت. در همان لحظه گوشی‌ عدنان روی سفره لرزید. نگاهی به صفحه انداخت. شماره بنگاهی بود،ابرویش بالا رفت. تماس را جواب داد: _سلام آقای شیخی! از جا بلند شد و توی حیاط رفت. گوشی را کنار گوشش گذاشت. _بله؟ صدای آقای شیخی آمد: _سلام آقا عدنان خوبید انشاالله عدنان آرام جواب داد: _خوبم!امرتون؟ _اون خونه‌ای که گفته بودین پیدا کردم،یک واحد کوچیک و تمیزه…صاحبخونه هم یه پیرزن تنهاست ،…