سعی می‌کردم اهمیت ندم ولی فایده نداشت. گاهی توی آشپزخونه صدای پچ پچ میومد و این منو آزار میداد. ماه چهارم بارداریم شد و دکتر گفت دیگه نیازی به استراحت مطلق ندارم. خوشحال شدم و توی راه به احمد گفتم: _خب خداروشکر دیگه المیرا میتونه بره سر زندگیش اخم های احمد توی هم رفت و گفت: _المیرا کسی رو نداره و تا زمانی که تو زایمان کنی پیش ماست معترضانه گفتم: _اما من راحت نیستم میخوام تنها باشم…یه زن جوون و خوشگل توی خونه ست و تو هم بدت نمیاد باهاش شوخی و بگو بخند کنی! احمد یهو جا خورد و پاش رو روی گاز گذاشت و تند می رفت که گفتم: _احمد چکار میکنی؟؟بچه م با عصبانیت گفت: _تو غلط میکنی به من تهمت میزنی من صلاح تو رو میخوام…خودت کس و کار داری؟اونم مثل تو حالا یکم بیشتر…