آروم پرسید: _اون زن چکارته؟ وقتی به المیرا رسیدم، مکث کردم. اون جمله‌اش توی گوشم پیچید: «چیزی نگی…» بازپرس متوجه سکوت شد و پرسید: —بهم گفتن اون زنی که همراهت دستگیر شده یه چیزایی زیرگوشت گفته… چی بهت گفت؟ گلوم خشک‌تر شد. پوشه رو بست، آروم به صندلی تکیه داد. — ازت خواسته چیزی رو پنهون کنی؟ سرم رو پایین انداختم. جواب ندادم، اما سکوت خودش جواب شبیه یه جواب پر محتوا بود. چند ثانیه اتاق ساکت شد. بعد بازپرس خیلی آهسته گفت: — خوب گوش کن مارال خانوم. تو الان متهم نیستی به چیزی. ولی توی یه پرونده‌ای هستی که خیلی بزرگ‌تر از توئه. قلبم دوباره  تند میزد. ادامه داد: — ما دنبال یه باندیم… یه سری آدم که با هم کار می‌کنن. اسم احمد چند جا اومده. اسم اون دختر… المیرا هم همین‌طور. سرم رو بالا آوردم. نفس…